Give a little bit… en Atelier Winterdijk30b

Supertramp had kennelijk een vooruitziende blik. Volgens mij bestonden er toen nog geen bits, die kwamen later pas, toch? Onze kinderen kunnen niet zonder, helaas. Tijd dus om ze vanachter de computerschermen te plukken. Nou moet ik zeggen, het weer zat ook niet echt mee.
 
Het leven is geven en nemen, zeg ik altijd tegen onze twee zoons van 16 respectievelijk 13 jaar. ‘En of je het nou leuk vindt of niet, vanavond gaan jullie even cultuur snuiven. Bij Atelier Winterdijk30b welteverstaan. Ome Toon is er ook en het is hartstikke leuk om naar hem te luisteren. Hij leest iets voor in het dialect. En oh ja, om 19.30 uur gewassen en gestreken beneden, dan vertrekken we’. Na een week bankhangen, komen eten wanneer je zin hebt en vooral veel computeren, werd het tijd om er even uit te gaan.
 
Op onze bestemming aangekomen, installeerde ik jongste achter een tafeltje met een flesje sinas. ‘Met een rietje of een glas?’ werd er bij de bestelling aan hem gevraagd. ‘Met een glas’ (alsjeblieft). Vooral dat laatste woord is erg lastig uit te spreken.
 
Club d’Hivers, een maandelijks programma (laatste vrijdag van de maand), begon aan de Winterdijk 30b, met Joep Trommelen als gespreksleider en Daphe van Breemen (met haar moeder heb ik nog in de klas gezeten) als tafeldame. Hans Branderhorst had zich in het donker geïnstalleerd om zich volledig te kunnen concentreren op zijn gedicht dat hij als laatste in het programma ten gehore zou brengen.
 
Als eerste werd Marjolein Buijs van het Kunstencentrum Waalwijk geïnterviewd. Zij heeft het toneelspelen onder de jeugd bij het Kunstcentrum aardig van de grond weten te krijgen en is zelfs hiervoor naar het Louvre in Parijs afgereisd met de aspirant toneelspelers, om de Mona Lisa (met enige teleurstelling, want wat is het schilderij klein) te aanschouwen voor de aankomende voorstelling. Inmiddels weet ik van onze zoons, dat ze toneelspelen absoluut niet ambiëren, hoewel ze het spel thuis aardig kunnen spelen. Meat Loaf, een absolute look-a-like zong de sterren van de hemel. Bijzonder om te zien hoe dit personage transformeerde. ‘Meat Loaf is toch een gehaktbrood als je het vertaalt?’ vroeg oudste. ‘Ja, zei ik, klopt helemaal’.
 
Daarna kwam Toon Steenbergen, die een prachtig verhaal over zijn jeugdjaren in het Wolluks dialect ten gehore bracht en had de lachers op zijn hand. Yoïn van Spijk  uit Drunen hield de discussie gaande in het publiek. Hij had een onderzoek gedaan onder de bevolking van Waalwijk e.o. en vroeg zich af hoe men ‘doos’ in het dialect uitsprak en nog veel meer woorden en uitspraken. Inmiddels is de  verloedering van het (Wolluks) dialect toegeslagen. Het dialect is inmiddels vermengd met het algemeen beschaafd Nederlands. En ik kan je vertellen, het is er niet beter op geworden. En beter zal het ook niet worden begreep ik uit het verhaal van Yoïn. Het dialect zal uiteindelijk verdwijnen. Ik voelde me enigszins schuldig…..
 
‘Na ome Toon breng ik jullie naar huis en ga ik weer terug’, zei ik tegen onze kinderen. Goed nieuws voor ze. Helaas heb ik hierdoor Jeroen van den Berg gemist met de 8 mm-filmpjes die zijn vader in de jaren ’60 maakte en nu zijn gedigitaliseerd voor het streekarchief (en ook nog te raadplegen!).
 
Ik bracht beide zoons terug naar hun bits en bytes en reed daarna weer terug. Ik pikte nog een staartje mee van Jeroen, en Hans had de talkshow in een prachtig gedicht samengevat. Chapeau!
 
Later zullen onze kinderen  het er vast nog over hebben. ‘Weet je nog dat we van papa en mama naar een of andere huiskamer moesten waar allemaal mensen aan het praten en zingen waren?’ Geeft niks, altijd nog beter dan bits. 

https://kortgezegd.wordpress.com/


 

Drunen4you
Postbus 82
5150 AB Drunen
info@drunen4you.nl
Telefoon: 06-46740526
Terug naar boven